1 قامت چون سرو روانش نگر آخته ، آن موی میانش نگر
2 زلف و رخش دیدی و اکنون بیا آن لب شیرین و زبانش نگر
3 کَشّی آن چشم سیاهش ببین خوشّی آن تنگ دهانش نگر
4 بُرد به یک ضربه دل و جان من آن نَدَب و داو گرانش نگر
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 به وقت دولت سامانیان و بلعمیان چنین نبود جهان با نهاد و سامان بود
1 آراسته کردند به پروین دو شب من کاندر شب تاریک نکو تابد پروین
1 از راستی تو خشم وری دانم بر بام چشم سخت بود آژَخ
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به