یکی پرسید ازان مجنون که تب داشت از عطار نیشابوری الهی نامه 12

1 پسر گفتش دلم حیران بماندست که بی شه زادهٔ پریان بماندست

2 چو آن دختر محیّا و عزیزست بگو باری بمن تا آن چه چیزست

1 مگر پرسید درویشی ز مجنون که چندست ای پسر سن تو اکنون

2 جوابش داد آن شوریده احوال که سن من هزارست و چهل سال

1 بار دگر شور آورید این پیر درد آشام ما صد جام برهم نوش کرد از خون دل پر جام ما

2 چون راست کاندر کار شد وز کعبه در خمار شد در کفر خود دین دار شد بیزار شد ز اسلام ما

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند