گه در غم پوششی و، گه در غم خورد از واعظ قزوینی رباعی 53

1 کجا عاقل بهستی دل نهاده است که ما خاکیم و، دوران گردباد است

2 چنین گر می شود اوقات ما صرف به ما این زندگانی هم زیاد است

1 خامه بیجا میکند، عرض شکست حال ما هر شکنج نامه سطری باشد از احوال ما

2 گرچه پیشاییش ما را نیست دود مشعلی نیست دود آه مظلومی هم از دنبال ما

1 هرگه آن گلزار خوبی، یاد می آرد ز ما همچو باران بهاری فیض می بارد ز ما

2 هستی ما تشنه پاشیدنست از یکدگر وای اگر شیرینی غم دست بردارد ز ما