1 شب رحیل چو کردم وداع شروان را دریغ حاصل من بود و درد حصهٔ من
2 شدم ز آتش هجران زدم بر آب ارس ارس بنالید از درد حال و قصهٔ من
3 به تیزی دم من بود و پری غم من خروش سینهٔ من داشت جوش غصهٔ من
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به