ای آنکه ترا چو مه شمایل باشد از ادیب فراهانی دیوان اشعار 1

1 زاد فی الطنبور اخری نغمه یعنی ز نو مردم تبریز لحنی ساختند اندر رباب

2 چند تن اهریمن آسا در لباس مردمان کادمی صورت بدند اما بسیرت چون دواب

1 چو مرد بست بفرمان کردگار کمر هرآنچه خواهد او را عطا کند داور

2 بمال و بخت و جوانی و زور غره مشو که ناتوانی در پنجه قضا و قدر