ای دوست غم تو سربه سر سوخت مرا از خاقانی رباعی 4

1 گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا از بلای عشق او روزی امانستی مرا

2 گر مرا روزی ز وصلش بر زمین پای آمدی کی همه شب دست از او بر آسمانستی مرا

1 یارب آن خال بر آن لب چه خوش است بر هلالش نقط از شب چه خوش است

2 دهنش حلقهٔ تنگ زره است نقطه بر حلقهٔ مرکب چه خوش است

1 بخت بدرنگ من امروز گم است یارب این رنگ سواد از چه خم است

2 دلدل دل ز سر خندق غم چون جهانم که بس افکنده سم است