هر قدر زلف تو ای سلسله مو سلسله دارد از صبوحی دوبیتی‌ 4

1 ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکند لاله را دلخون کند، بازار سنبل بشکند

2 ور خرامان سرو گلنارش کند میل چمن سرو را از پا در اندازد، دل گل بشکند

1 دو چشم مست تو، خوش می‌کشند ناز از هم نمی‌کنند دو بد مست، احتراز از هم

2 شدی به خواب و به هم ریخت خیل مژگانت گشای چشم و جدا کن سپاه ناز از هم

1 عشق آمد دامن جانم گرفت شحنهٔ شوقم گریبانم گرفت

2 عشوه‌ای فرمود چشم کافرش زاهد دین گشت و ایمانم گرفت