رخساره نازنینت ای سرو سهی از ظهیر رباعی 98

1 زهی نظیر تو چشم زمانه نادیده سیاستت به سزا گوش چرخ مالیده

2 خرد که بر دوجهان نافذست فرمانش در آستان تو جز بندگی نورزیده

1 چه پرتو است که اقبال در جهان افکند؟ چه غلغل است که دولت در آسمان افکند؟

2 غبار موکب شاه است یا نسیم بهشت؟ که بوی امن و امان در مشام جان افکند؟

1 تو راست لعل شکر بار و در میان گوهر میان لعل چرا کرده ای نهان گوهر

2 به خنده چون لب یاقوت رنگ بگشائی ز شرم زرد شود همچو زعفران گوهر