عین ما مانَد حبابی پر ز آب از نعمت‌الله ولی مثنوی 12

1 رند مستی چو دمی با او برآ از در میخانهٔ ما خوش درآ

2 مجلس ما را غنیمت می شمُر زانکه اینجا خوشتر از هر دو سرا

1 در شهادت شاهدی از غیب بی عیب آمده این چنین شادی خوش بی عیب از غیب آمده

2 در گلستان غنچهٔ گل در هوای روی او پیرهن بدریده و بی دامن و جَیب آمده

1 همه عالم تو را و او ما را طلب او کن و بجو ما را

2 سر زلفش به دست ما افتاد می نمایند مو به مو ما را