لنگ دونده‌ست، گوش نی و سخنیاب از رودکی قصیده-قطعه 100

1 همی برآیم با آن که برنیاید خلق و برنیایم با روزگار خورده کریز

2 چو فضل میرابوالفضل بر همه ملکان چو فضل گوهر و یاقوت بر نبهره پشیز

1 کسی را که باشد به دل مهر حیدر شود سرخ رو در دو گیتی به آور

2 ایا سروبن، در تک و پوی آنم که: فرغند آسا بپیچم به توبر

1 دست و کف و پای پیران پر کلخج ریش پیران زرد از بس دود نخج

1 هرکه نامخت ازگذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار