کوفئی را گفت مرد راز جوی از عطار نیشابوری الهی نامه 4317

1 این چه سوداست کز تو در سر ماست وین چه غوغاست کز تو در بر ماست

2 از تو در ما فتاده شور و شری این همه شور و شر نه در خور ماست

1 دلا خورشید جان میبین دمادم که نور اوست با نور تو همدم

2 دلا خورشید جان را گوش میدار مشو بی عشق دل با هوش میدار

1 ای رفته و ما را به هلاک آورده وان سرو بلند در مغاک آورده

2 بر خاک تو ماهتاب میتابد و تو آن روی چو ماه را به خاک آورده

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند