بر کرده خویشتن چو بگمارم چشم از سیف فرغانی رباعی 15

1 ما غریبیم و شهر ازآن شماست با چنین رو جهان جهان شماست

2 پادشاهان چو بنده می گویند ما رعیت ولایت آن شماست

1 اگر خورشید و مه نبود سعادت با درویش را وگر مشک سیه نبود همان حکم است مویش را

2 ز شرق همت عشاق همچون صبح روشن دل چه مطلعهای روحانیست مر خورشید رویش را

1 خوشا دلی که چو تو دلبرش بدست افتد زخمر عشق تو یک ساغرش بدست افتد

2 چو با کسی تو بیک بوسه در میان آیی کنار حور ولب کوثرش بدست افتد

1 هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد

2 وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد