بر کرده خویشتن چو بگمارم چشم از سیف فرغانی رباعی 15

1 دلم بسلسله زلف یار در بندست اگر قبول کنی حال من ترا پندست

2 زبند مهرش چون پای دل شود آزاد مرا که باسر زلفش هزار پیوندست

1 تو آن شاهی که سلطانت غلامست زشاهان جز ترا خدمت حرامست

2 تو داری ملک وبر سلطان خراجست توداری حسن وز خورشید نامست

1 من می روم و دلم بر تست جان نیز ملازم در تست

2 گرچه نبود دلت بر من ای دلبر من دلم بر تست

1 هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد

2 وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد