آواره به کوه و دشت و صحرا شده ام از عارف قزوینی دیوان اشعار 16

1 سوی بلبل دم گل باد صبا خواهد برد خبر مقدم گل تا همه جا خواهد برد

2 مژده ده مژده جمهوری ما تا همه جای هاتف غیب به تأیید خدا خواهد برد

1 هزار عقده ز دل ای سرشگ واکردی بیا بیا که چه خوش آمدی صفا کردی

2 ز چیست سرزده بیرون شدی ز روزن چشم چه شد که سر دل افشا و برملا کردی

1 به یار شرح دل پرملال نتوان گفت نگفته بهتر، امر محال نتوان گفت

2 خیال یکشبه هجر تا بدامن حشر: اگر شود همه روزه وصال نتوان گفت