با قضا، چیره زبان نتوان بود از پروین قطعه‌ 175

1 به ماه دی، گلستان گفت با برف که ما را چند حیران میگذاری

2 بسی باریده‌ای بر گلشن و راغ چه خواهد بود گر زین پس نباری

1 گفت تیری با کمان، روز نبرد کاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد

2 تیرها بودت قرین، ای بوالهوس در فکندی جمله را در یک نفس

1 ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن دل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن

2 نزد شاهین محبت بی پر و بال آمدن پیش باز عشق آئین کبوتر داشتن