در شعر سه تن پیمبرانند از طغرل احراری دیوان اشعار 2

1 چند روزی در جهان ای عمر مهمانی بس است از حصول مدعا آه پشیمانی بس است

2 آرزوی جاه داری گر ز نقش اعتبار یاد تعمیر خیالت خانه ویرانی بس است

1 حیات طغرل از عشق حبیب است جفای طغرل از دست رقیب است

2 بود طغرل اسیر زلف جانان به طغرل هرچه آید یا نصیب است

1 رنگ رخسار تو از رخسار گل ننگ آورد گل اگر روی تو بیند رنگ از رنگ آورد

2 حلقه پر پیچ و تاب طره شبرنگ تو در خم چوگان خود صد دل به نیرنگ آورد