1 منم سرآمد دوران که طبع من داند چهار جوی جنان از پی جهان کندن
2 به من به جنبش همت توان رسید بلی گهر چگونه توان یافت جز به کان کندن
3 هزار سال فلک جان کند نشیب و فراز که چون منی به کف آرد مگر به جان کندن
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به