تا چند برو ز ذکر افسرده ام از شمس مغربی رباعی 14

1 ای نهان در ذات پاکت ذات کَون وی عیان نور تو در مرآت کَون

2 مدتی بیمدت دور زمان بود دایم با تو خوش اوقات کَون

1 نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداک وصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک

2 نظرت فیک شهود او ما شهدت سوای نظرت فی وجود او ما وجدت سواک

1 مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویش که نیست هیچ حجابی چو من مرا در پیش

2 مرا ز من ز سوی کائنات با خود کش کزان طرف همه نوش است و این طرف همه نیش