چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراست از شمس مغربی غزل 42
1. چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراست
چو حال تست در آتش جگر کباب چراست
1. چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراست
چو حال تست در آتش جگر کباب چراست
1. صبح ظهور دم زد و عالم پدید شد
بهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
1. چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی
کنی سوی افتادهگانت نگاهی
1. نهان پیر تو خویش آفتاب رخت
از آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
شمس مغربی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 8 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای شمس مغربی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: ملا محمد شیرین مغربی تبریزی معروف به شیرین یا ملامحمد شیرین و مشهور به شمس مغربی (۷۴۹–۸۰۹ هجری) صوفی و شاعر ایرانی نیمه دوم قرن هشتم هجری است. سال و محل وفات وی را یکی از سالهای ۸۰۹ تا ۸۱۰ قمری در سرخاب تبریز نوشتهاند. وی در حظیره بابافرید به خاک سپرده شده است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار شمس مغربی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.