اگر خواهی بسوزانی جهان را از فایز دوبیتی‌ 1

1 به رویش زلف اندر پیچ و تابست همان این اضطراب از التهابست

2 از آن فایز سیه فام است زلفش که دایم در جوار آفتابست

1 اسیرم کرده چشم مستت ای دوست قتیلم کرده تیر شستت ای دوست

2 خوشا فایز رود اندر گدایی ولی دستش بود در دستت ای دوست

1 من از چشم تو می ترسم که مست است که هم مست است و هم خنجر به دست است

2 بت فایز به ایمای دو ابروش چرا باراست بازان کج نشسته است؟