گر آمدنم ز من بدی نامدمی از سنایی غزنوی رباعی 405

1 دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت بی عدد از دیدگانم اشگ فرو ریخت

2 دست یکی کرد با صبوری و خوابم آن ز دل از دو دیده یکسر بگریخت

1 از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست صیدیست بس شگرف نه در خورد شست ماست

2 میدان مهر او نه به کام سمند ماست درع وفای او نه به بالای پست ماست

1 ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تراست بر دل و جان پادشاهی هم دل و هم جان تراست

2 هم حیات از لب نمودن هم شفا از رخ چو حور با دم عیسی و دست موسی عمران تراست