برفتم دی به پیشش سخت پرجوش از مولانا غزل 1236

1 گهی در گیرم و گه بام گیرم چو بینم روی تو آرام گیرم

2 زبون خاص و عامم در فراقت بیا تا ترک خاص و عام گیرم

1 ای ساقی باده معانی درده تو شراب ارغوانی

2 زان باده پیر تلخ پاسخ بفزای حلاوت جوانی

1 عاشق روی جان فزای توییم رحمتی کن که در هوای توییم

2 تو به رخسار آفتابی و مه ما همه ذره در هوای توییم

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد