1 گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم سرم شبی که بر آن خاک آستان آید
2 شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع گرش بدل گذرم بر دلش گران آید
3 گل از نشاط کله سوی آسمان افکند صبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن چو غنچه چند توان بود پای در دامن
2 قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش زخار ریخته نشتر زمانه ی ریمن
1 مرا لبهای آتشناک آن جانانه میسوزد که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه میسوزد
2 دلا این گریه بیحاصل بود چندین چه میریزی ز بیرون آب کاتش در درون خانه میسوزد
1 به چاک سینه شناسند عشقبازان را وگرنه کیست که بی چاک پیرهن باشد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به