1 من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوام به قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
2 که مرد را رگ چشم است بسته بر رگ کون که چون برید رگ کون بریده شد رگ چشم
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به