منظر او بلند چون خوازه از عنصری بلخی مثنوی 57

1 گفتم چشمم ز بس کزو خون آید از لاله برنگ و سرخی افزون آید

2 گفت آنهمه خون نبد که بیرون آمد ؟ کز رنگ رخم اشک تو گلگون آید

1 تا در دو جهان قضای معبود بود تا خلق جهان و چرخ موجود بود

2 گر ملک بود بدست محمود بود ور سعد بود بدست مسعود بود

1 چهار پایی کش پیکر از هنر هموار نگار گر ننگارد چو او بخامه نگار

2 جهنده ای که همی برق ازو برد جستن رونده ای که همی باد ازو برد رفتار