1 آسمان داند که گاه نظم و نثر بر زمین چون من مبرز کس ندید
2 در بیانم آب و در فکر آتش است آبی از آتش مطرز کس ندید
3 ز آتش موسی برآرم آب خضر ز آدمی این سحر و معجز کس ندید
4 از دو دیوانم به تازی و دری یک هجا و فحش هرگز کس ندید
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به