از مایهٔ بیسود نیاساید مرد از سعدی مفرد 13

1 ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست

2 اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست

1 دیدار تو حل مشکلات است صبر از تو خلاف ممکنات است

2 دیباچهٔ صورت بدیعت عنوان کمال حسن ذات است

1 ای لعبت خندان لب لعلت که مزیده‌ست؟ وی باغ لطافت به رویت که گزیده‌ست؟

2 زیباتر از این صید همه عمر نکرده‌ست شیرین‌تر از این خربزه هرگز نبریده‌ست

1 بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت سیلاب محبتم ز دامن بگذشت

2 دستی به دلم فرو کن ای یار عزیز تا تیر ببینی که ز جوشن بگذشت

1 عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم یا گناهیست که اول من مسکین کردم

2 تو که از صورت حال دل ما بی‌خبری غم دل با تو نگویم که ندانی دردم