شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید از مولانا رباعی 737

1 الا فی‌الغشق تشریفی و عیدی تعالوا نحو عشق منستزید

2 دعانا من تعالی عن حدود نجی‌المحدود بالعین الحدید

1 من پار بخورده‌ام شرابی امسال چه مستم و خرابی

2 من پار ز آتشی گذشتم امسال چرا شدم کبابی

1 با هستی و نیستیم بیگانگی است وز هر دو بریدیم نه مردانگی است

2 گر من ز عجایبی که در دل دارم دیوانه نمی‌شوم ز دیوانگی است

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد