الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی از عبدالله انصاری مناجات نامه 140
الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود افگنی مرا در روز بهی. ,
انتخاب موضوع
خواجه عبدالله انصاری
از شاعران بزرگ قرن 5 هجری می باشد و سبک شعری ایشان خراسانی است.
اثر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود...
مناجات نامه 140 ام از 536
مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری
می باشد
حکایت
قالب : مناجات نامه
سبک : خراسانی
شاعر شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... چه کسی است ؟
شاعر شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... خواجه عبدالله انصاری می باشد.
شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... در چه دورهای سروده شده است؟
این شعر در قرن 5 سروده شده است.
قالب شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... چیست ؟
قالب شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... مناجات نامه است
سبک شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... چیست ؟
سبک شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... سبک خراسانی است
مضمون اصلی شعر الهی چه شود که دلم را بگشایی و از خود مرهمی بر جانم نهی، من سُود چون جویم که دو دستم از مایه تهی، مگر که بفضل خود... چیست؟
این شعر در دستهبندی شعر فارسی, شعر کوتاه, عاشقانه, مینوشی قرار دارد و مضمون اصلی آن شعر فارسی, شعر کوتاه, عاشقانه, مینوشی است.