عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند از مولانا غزل 808

1 ما شاخ گلیم نی گیاهیم ما شیوه تر و تازه خواهیم

2 اشکوفه باغ آسمانیم نقل و می مجلس الهیم

1 همرنگ جماعت شو تا لذت جان بینی در کوی خرابات آ تا دردکشان بینی

2 درکش قدح سودا هل تا بشوی رسوا بربند دو چشم سر تا چشم نهان بینی

1 موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین

2 جان ز غیرت گوش را گوید حدیثش کم شنو دل ز غیرت چشم را گوید که رویش را مبین

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند