1 ای عندلیب وصل، همآواز کیستی دمساز ما غم است، تو دمساز کیستی
2 نشنیده صوت مطرب غم، آنکه گویدم آتشپرست شعله آواز کیستی
3 نگذاشت رشک، ورنه جمالت نمودمی آن را که گفت شیفته ناز کیستی
4 قدسی ز حال خویشتن آگه نیابمت بیخود چنین ز چشم فسونساز کیستی
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 فسون نالهام شب بسته خواب پاسبانش را که با هر سر نباشد آشنایی آسمانش را
2 ز چاک سینهام دل میکند نظاره زلفش چو مرغی کز قفس بیند به حسرت آشیانش را
1 ناگفته ماند صد سخن آرزو مرا لب بسته ناامیدی ازین گفتگو مرا
2 در چشم خلق بس که مرا خوار کردهای نشناسد آب روی، کس از آب جو مرا
1 کو سرانجامی که شب روشن کنم کاشانه را آورم شمع و بدست آرم دل پروانه را
2 بی لبت در پای گلبن بس که خالی ماندهاست میکند بلبل خیال آشیان پیمانه را
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به