دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت از سعدی قطعه‌ 469

1 پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را الله الله تو فراموش مکن صحبت ما را

2 قیمت عشق نداند قدم صدق ندارد سست‌عهدی که تحمل نکند بار جفا را

1 ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست با ما مگو به جز سخن دل نشان دوست

2 حال از دهان دوست شنیدن چه خوش بود یا از دهان آن که شنید از دهان دوست

1 مجنون عشق را دگر امروز حالت است کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است

2 فرهاد را از آن چه که شیرین ترش کند این را شکیب نیست گر آن را ملالت است

1 عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم یا گناهیست که اول من مسکین کردم

2 تو که از صورت حال دل ما بی‌خبری غم دل با تو نگویم که ندانی دردم

1 بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت سیلاب محبتم ز دامن بگذشت

2 دستی به دلم فرو کن ای یار عزیز تا تیر ببینی که ز جوشن بگذشت