شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است از عطار نیشابوری مختارنامه 1

1 ندای غیب به جان تو می‌رسد پیوست که پای در نه و کوتاه کن ز دنیی دست

2 هزار بادیه در پیش بیش داری تو تو این چنین ز شراب غرور ماندی مست

1 گفتم اندر محنت و خواری مرا چون ببینی نیز نگذاری مرا

2 بعد از آن معلوم من شد کان حدیث دست ندهد جز به دشواری مرا

1 چون نیست هیچ مردی در عشق یار ما را سجاده زاهدان را درد و قمار ما را

2 جایی که جان مردان باشد چو گوی گردان آن نیست جای رندان با آن چکار ما را

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند