بیته گلشن چو زندان بچشمم از باباطاهر دوبیتی 146

1 نوای ناله غم اندوته دونو عیار قلب خالص بوته دونو

2 بوره سوته دلان واهم بنالیم که قدر سوته دل دلسوته دونو

1 دلی دیرم چو مرغ پا شکسته چو کشتی بر لب دریا نشسته

2 تو گویی طاهرا چون تار بنواز صدا چون میدهد تار گسسته

1 بوره روزی که دیدار ته وینم گل و سنبل به دیدار تو چینم

2 بوره بنشین برم سالان و ماهان که تا سیرت بوینم نازنینم

1 اگر دستم رسد بر چرخ گردون از او پرسم که این چون است و آن چون

2 یکی را می‌دهی صد ناز و نعمت یکی را نان جو آلوده در خون

1 چه خوش بی‌ مهربانی هر دو سر بی که یکسر مهربانی دردسر بی

2 اگر مجنون دل شوریده‌ای داشت دل لیلی از آن شوریده تر بی