چون یار روان بسوی من خربزه داشت از ادیب فراهانی دیوان اشعار 39

1 همتی ای ناخدا کرم کن و دریاب کشتی ما را که اوفتاده به گرداب

2 نه خبر از ساحل و نه راه به مقصد نه اثر از نور آفتاب وز مهتاب

1 روز میلاد شهی راد و عظیم الشانست کایة الله علی دائرة الامکانست

2 کاشف وحی و گشاینده تاویل که خود سر تنزیل نبی ترجمه فرقانست

1 مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد نایب السلطنه با داد خدا داد آمد

2 بحر علم آمد و از گوهر تابان زد موج کوه عزم آمد و با پنجه پولاد آمد