1 چون سپرم نه میان بزم به نوروز درمه بهمن بتاز و جان عدو سوز
2 باز تو بی رنج باش وجان تو خرم بانی و با رود و با نبیذ فنا روز
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 گزیده چهار توست، بدو در جهانهان همارا به آخشیج، همارا به کارزار
1 تو ازفرغول باید دور باشی شوی دنبال کار و جان خراشی
1 به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده نمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیده
1 هرکه نامخت ازگذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به