آراست بهار کوی و دروازهٔ خویش از سنایی غزنوی رباعی 231

1 هر کرا درد بی نهایت نیست عشق را پس برو عنایت نیست

2 عشق شاهیست پا به تخت ازل جز بدو مرد را ولایت نیست

1 ای یار بی تکلف ما را نبید باید وین قفل رنج ما را امشب کلید باید

2 جام و سماع و شاهد حاضر شدند باری وین خرقه‌های دعوی بر هم درید باید

1 آنکس که ز عاشقی خبر دارد دایم سر نیش بر جگر دارد

2 جان را به قضای عشق بسپارد تن پیش بلا و غم سپر دارد