1 پیری مرا به زرگری افگند ، ای شگفت بی گاه دود ، زردم و همواره سُرف سُرف
2 زرگر فرو فشاند کُرف سیه به سیم من باز برفشانم سیم سره به کُرف
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 به وقت دولت سامانیان و بلعمیان چنین نبود جهان با نهاد و سامان بود
1 از راستی تو خشم وری دانم بر بام چشم سخت بود آژَخ
1 آراسته کردند به پروین دو شب من کاندر شب تاریک نکو تابد پروین
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به