عمری که از او جهانی ارزد از همام تبریزی مفردات 8

1 چو رخسارت گل رنگین نباشد شکر چون لعل تو شیرین نباشد

2 بدیدم عارض و روی تو گفتم بدین خوبی گل و نسرین نباشد

1 برو ای زاهد مغرور و مده ما را پند عاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند

2 من دیوانه ز زنجیر نمی‌اندیشم که کشیده‌ست مرا زلف مسلسل در بند

1 مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوست حیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست

2 میان حلقه زلفت چو مرغ جان بنشست ندید خوشتر از آن دام آشیان ای دوست