الهی ای سزاوار ثنای خویش، ای شکر کنندهٔ از عبدالله انصاری مناجات نامه 150

الهی کاشکی عبدالله خاک بودی تا نامش از دفتر وجود پاک بودی. ,

الهی گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی و این دو جنس مخالف را با هم آمیختی، از روی ادب اگر بد کردیم بر ما مگیر که گرد فتنه تو انگیختی. ,

الهی هر شادی که بی تو است اندوه است هر منزلی که نه در راه تو است زندان است هر دل که نه در طلب تو است ویران است. یک نفس با تو بدو گیتی ارزان است یک دیدار از تو بهزار جان رایگان است. ,

2 تا دلم فتنه بر جمال تو شد بندهٔ حُسن دوالجلال توشد

1 یارب دل پاک و جان آگاهم ده آه شب و گریه سحرگاهم ده

2 در راه خود اول ز خودم بیخود کن بیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده