ای ایرانی خفتی و بگذشت بسی از بهار رباعی 776

1 جهان جز که نقش جهاندار نیست جهان را نکوهش سزاوار نیست

2 سراسر جمال است و فر و شکوه بر آن هیچ آهو پدیدار نیست

1 ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند

2 از سیم به سر، یکی کله‌خود ز آهن به میان یکی کمربند