خط تو گرش کسی بخط میخواند از عبدالرزاق اصفهانی رباعی 34
1. خط تو گرش کسی بخط میخواند
او خود نه خطست او غلط میخواند
1. خط تو گرش کسی بخط میخواند
او خود نه خطست او غلط میخواند
1. من جمله زبان ز حرص چون بید شدم
پیش همه چون سایه خورشید شدم
1. تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
ور آزار دلها بجوئی نشاید
1. گفتم از دست عشق جان بردم
خود کنون پای در میان بردم
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 6 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار میرود. فرزند وی کمالالدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.