1 خدمت و محنت شعار اشتر است صبر و استقلال کار اشتر است
2 گام او در راه کم غوغا ستی کاروان را زورق صحرا ستی
3 نقش پایش قسمت هر بیشه ئی کم خور و کم خواب و محنت پیشه ئی
4 مست زیر بار محمل می رود پای کوبان سوی منزل می رود
1 مسلم اول شه مردان علی عشق را سرمایه ی ایمان علی
2 از ولای دودمانش زنده ام در جهان مثل گهر تابنده ام
3 نرگسم وارفته ی نظاره ام در خیابانش چو بو آواره ام
4 زمزم ار جوشد ز خاک من ازوست می اگر ریزد ز تاک من ازوست
1 سید هجویر مخدوم امم مرقد او پیر سنجر را حرم
2 بند های کوهسار آسان گسیخت در زمین هند تخم سجده ریخت
3 عهد فاروق از جمالش تازه شد حق ز حرف او بلند آوازه شد
4 پاسبان عزت ام الکتاب از نگاهش خانه ی باطل خراب
1 طایری از تشنگی بیتاب بود در تن او دم مثال موج دود
2 ریزه ی الماس در گلزار دید تشنگی نظاره ی آب آفرید
3 از فریب ریزه ی خورشید تاب مرغ نادان سنگ را پنداشت آب
4 مایه اندوز نم از گوهر نشد زد برو منقار و کامش تر نشد
1 از حقیقت باز بگشایم دری با تو می گویم حدیث دیگری
2 گفت با الماس در معدن ، زغال ای امین جلوه های لازوال
3 همدمیم و هست و بود ما یکیست در جهان اصل وجود ما یکیست
4 من بکان میرم ز درد ناکسی تو سر تاج شهنشاهان رسی
1 در بنارس برهمندی محترم سر فرو اندر یم بود و عدم
2 بهره ی وافر ز حکمت داشتی با خدا جویان ارادت داشتی
3 ذهن او گیرا و ندرت کوش بود با ثریا عقل او همدوش بود
4 آشیانش صورت عنقا بلند مهر و مه بر شعله ی فکرش سپند
1 قلب را از صبغة الله رنگ ده عشق را ناموس و نام و ننگ ده
2 طبع مسلم از محبت قاهر است مسلم ار عاشق نباشد کافر است
3 تابع حق دیدنش نا دیدنش خوردنش ، نوشیدنش ، خوابیدنش
4 در رضایش مرضی حق گم شود «این سخن کی باور مردم شود»
1 ای که مثل گل ز گل بالیدهای تو هم از بطن خودی زائیدهای
2 از خودی مگذر بقا انجام باش قطرهای می باش و بحر آشام باش
3 تو که از نور خودی تابندهای گر خودی محکم کنی پایندهای
4 سود در جیب همین سوداستی خواجگی از حفظ این کالاستی
1 سبز بادا خاک پاک شافعی عالمی سر خوش ز تاک شافعی
2 فکر او کوکب ز گردون چیده است سیف بران وقت را نامیده است
3 من چه گویم سر این شمشیر چیست آب او سرمایه دار از زندگیست
4 صاحبش بالاتر از امید و بیم دست او بیضا تر از دست کلیم
1 ای چو جان اندر وجود عالمی جان ما باشی و از ما می رمی
2 نغمه از فیض تو در عود حیات موت در راه تو محسود حیات
3 باز تسکین دل ناشاد شو باز اندر سینه ها آباد شو
4 باز از ما خواه ننگ و نام را پخته تر کن عاشقان خام را