تا ظن نبری که شاه رنجور شود از ظهیر رباعی 42
1. تا ظن نبری که شاه رنجور شود
یا راحت و صحت از تنش دور شود
1. تا ظن نبری که شاه رنجور شود
یا راحت و صحت از تنش دور شود
1. شطرنج مروت و کرم بردی
از جمله خسروان به بِه بازی
1. ای فلک سر بدان درآورده
که تو گویی که خاک پای من است
1. دل گرچه هلاک جان و تن می خواهد
رسوایی کار خویشتن می خواهد
ظهیر فاریابی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 6 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای ظهیر فاریابی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیدهسرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شد.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار ظهیر فاریابی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.