طوفان که ز راستی به عالم علم است از فرخی یزدی رباعی 28
1. طوفان که ز راستی به عالم علم است
ویرانه کن بنای جور و ستم است
1. طوفان که ز راستی به عالم علم است
ویرانه کن بنای جور و ستم است
1. ما مست و خراب از می صهبای الستیم
خمخانه تهی کرده و افتاده و مستیم
1. عمریست که بر عاطفه مفتون شدهایم
از عالم کبر و کینه بیرون شدهایم
1. نای آزادی کند چون نی نوای انقلاب
باز خون سازد جهان را نینوای انقلاب
فرخی یزدی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 14 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای فرخی یزدی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامهنگار آزادیخواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار فرخی یزدی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.