پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست
مصطفی فرمود دنیا ساعتیست
برای لحظههای مناجات و آرامش درونی، این مجموعه از سرودههای عارفانه، پلی است میان دل و معنا؛ نجواهایی نرم با پروردگار.
پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست
مصطفی فرمود دنیا ساعتیست
نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد
آواره عشق ما آواره نخواهد شد
آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد
وان کس که تو را بیند ای ماه چه غم دارد
مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم
بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد
یا خود نبود چیزی یا بود و آن فنا شد
چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
هیج نومی و نفی ریح علی الغور هفا
اذکرنی و امضه طیب زمان سلفا
این جا کسی است پنهان دامان من گرفته
خود را سپس کشیده پیشان من گرفته
ای دوست شکر بهتر یا آنک شکر سازد
خوبی قمر بهتر یا آنک قمر سازد
هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی
که ببرد رخت ما را همه دزد شب نهانی
تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را