گر مرد رهی راه نهان باید رفت
صد بادیه را به یک زمان باید رفت
برای لحظههای مناجات و آرامش درونی، این مجموعه از سرودههای عارفانه، پلی است میان دل و معنا؛ نجواهایی نرم با پروردگار.
گر مرد رهی راه نهان باید رفت
صد بادیه را به یک زمان باید رفت
نیست درمان مرگ را جز مرگ بوی
ریختن دارد بزاری برگ و روی
بیخودی میگفت در پیش خدای
کای خدا آخر دری بر من گشای