دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است از سلیم تهرانی غزل 305
1. دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
چراغ بزم سلیمان مصاحب باد است
1. دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
چراغ بزم سلیمان مصاحب باد است
1. چند نالم، دل ز طبع ناله پردازم گرفت
در قفای سرمه از فریاد، آوازم گرفت
1. ای خجسته بنا، ز رونق تو
چشم بد دور، چشم ایامی
1. اضطراب شعله را داغم به گلخن میدهد
پیچ و تاب رشته را زخمم به سوزن میدهد
سلیم تهرانی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 11 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای سلیم تهرانی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسیزبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار سلیم تهرانی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.