وقتی که ربود خواب و از دل تابم از سحاب اصفهانی رباعی 31
1. وقتی که ربود خواب و از دل تابم
شد کلبه منور از رخ احبابم
1. وقتی که ربود خواب و از دل تابم
شد کلبه منور از رخ احبابم
1. هرگز گله از غیر نفاق تو نکرد
جز وصف وفا شکر وفاق تو نکرد
1. چه غم گر در بهاری بوسه ی او نقد جان دادم
حیات بی ثباتی بهر عمر جاودان دادم
1. ساقی بیار باده که ایام دی رسید
گر دی رسید شکر خدا را که می رسید
سحاب اصفهانی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 13 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای سحاب اصفهانی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتحعلیشاه و از مداحان اوست.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار سحاب اصفهانی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.