غمهای تو از راندن خونها کارم از مسعود سعد سلمان رباعی 216

1 زیور آسمان چو بگشایند کله های هوا بیارایند

2 کوه را سر به سیم درگیرند دشت را رخ به زر بیندایند

1 خویشتن را سوار باید کرد بر سخن کامگار باید کرد

2 طبع خود را به لفظ و معنی بر تازه چون نوبهار باید کرد

1 طاهر ثقت الملک سپهر است و جهانست نه راست نگفتم که نه اینست و نه آنست

2 نی نی نه سپهر است که خورشید سپهر است نی نی نه جهانست که اقبال جهانست